Śladami Jana Pawła II po Suwalszczyźnie

W dniach 5-6 maja b.r. grupa słuchaczy PUTW odwiedziła niepoznany jeszcze zakątek naszego kraju – Suwalszczyznę Południową i Północną .

We czwartek 5 maja o godzinie 6 rano wyruszyliśmy z Pasłęka do Augustowa (leżącego na Suwalszczyźnie Południowej) –  pierwszego etapu wycieczki. Po sześciu godzinach jazdy spotkaliśmy się na miejscu z przewodnikiem, panem Zbyszkiem, z którym popłynęliśmy statkiem trasą papieską, wiodącą rzeką Nettą, jeziorem Necko, rzeką Klonownicą, jeziorem Białym, śluzą Przewięź i jeziorem Studzienicznym do Sanktuarium Maryjnego w Studzienicznej, które w 1999 roku odwiedził Jan Paweł II. Na wyspie znajduje się Kapliczka Najświętszej Marii Panny, gdzie można zobaczyć piękny obraz Matki Boski Studziennicznej, pomnik Jana Pawła II oraz przejść obok studzienki, posiadającej uzdrowicielską moc.

Następnie – już autokarem przejechaliśmy do miejscowości Giby, w której znajduje się drewniany kościół św. Anny z 1912 roku, dawna molenna (dom modlitwy bezpopowców ) – przeniesiony z miejscowości Pogorzelec. Obok kościoła na wzgórzu znajduje się również pomnik słynnej obławy augustowskiej wzniesiony latem 1991 r. dla upamiętnia ofiary największej zbrodni popełnionej na Polakach po zakończeniu II wojny światowej. Obława augustowska nazywana jest niekiedy „Małym Katyniem”. W jej wyniku aresztowano ok. 2 tys. osób, z których po brutalnych przesłuchaniach wyselekcjonowano ok. 600 i wywieziono w nieznanym kierunku. Osoby te zginęły w nieznanych wciąż okolicznościach.

Kolejnym etapem naszej wycieczki po Suwalszczyźnie Południowej była bazylika w Sejnach.  W Bazylice Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny znajduje się niezwykle cenny zabytek, którym jest pochodzący z około 1400 roku obraz Madonny Szafkowej. Inne ciekawe miejsca w Sejnach to przylegający do Bazyliki klasztor Dominikanów, Biała Synagoga i Nowy Rynek.

Z Sejn udaliśmy się z powrotem  do Augustowa, gdzie zakwaterowaliśmy się w Centrum Wypoczynkowo-Konferencyjnym „Augustowia”. Po rozlokowaniu się w pokojach i zjedzeniu spóźnionego obiadu, wieczorem gospodarze obiektu przygotowali nam spotkanie przy ognisku. Podczas wspólnego śpiewania nasz niezastąpiony kierowca pan Robert akompaniował uczestnikom na akordeonie. Spotkanie integracyjne zakończyło się o godz. 22 i wszyscy udaliśmy się na wypoczynek.

Następnego dnia, po śniadaniu razem z przewodnikiem zwiedzaliśmy niezwykle urokliwy  Suwalski Park Krajobrazowy (Suwalszczyzna Północna) powołany do życia w 1976 roku jako pierwszy park krajobrazowy w Polsce. Zajmuje on powierzchnię 6284 ha, a wraz ze strefą ochronną 8617 ha. Obszar parku obfituje w rozległe, otwarte przestrzenie z licznymi jeziorami i lasami poprzeplatanymi rzekami, łąkami, polami i bagnami. Charakteryzuje się przede wszystkim unikatowym krajobrazem polodowcowym – najcenniejszym walorem parku. Rzeźba terenu została w większości ukształtowana przez lądolód podczas ostatniego zlodowacenia. Pozostałościami po tym są wysoczyzny morenowe i doliny rzeczne. Lądolód przyczynił się do powstania nieregularnie rozmieszczonych moren dennych i czołowych, wydłużonych wałów ozów. Naniósł wiele głazów narzutowych i utworzył dużo jezior (22). Na terenie parku znajdują się 4 rezerwaty przyrody („Jezioro Hańcza”, Głazowisko Bachanowo nad Czarną Hańczą”, „Głazowisko Łopuchowskie” i „Rutka”), 4 użytki ekologiczne (jeziora Jeglówek, Szurpiły, Kojle i Perty) oraz pomniki przyrody (16 pojedynczych drzew, 2 grupy drzew i 10 głazów narzutowych). Obszar parku objęty jest projektem Europejskiej Sieci Ekologicznej NATURA 2000.

Jadąc  przez Suwalski Park Krajobrazowy w stronę jeziora Hańcza zatrzymaliśmy się w Linówku w rezerwacie krajobrazowym „Rutka”, gdzie z punktu widokowego podziwialiśmy  wspaniałą przyrodę z jej naturalnym ukształtowaniem bruku polodowcowego.

Kolejny przystanek mieliśmy nad jeziorem Hańcza. Nazwa jeziora pochodzi z wymarłego języka jaćwińskiego z grupy bałtyckiej i oznacza kaczka. Jezioro ma powierzchnię 304,4 ha, średnią głębokość 38,7 m, długość 4530 m. Położone jest na wysokości 227 m n.p.m. Jest jednym z największych na Suwalszczyźnie. Przepływa przez nie rzeka Czarna Hańcza. Miłośników nurkowania przyciąga tutaj fakt, że przejrzystość wody wynosi do 12 metrów. Mieliśmy okazję oglądać jezioro Hańcza w miejscu gdzie wypływa z niego rzeka Czarna Hańcza.

Jadąc dalej dotarliśmy do miejscowości Stańczyki, gdzie znajdują się mosty należące do najwyższych w Polsce. Konstrukcja zbudowana z pięciu przęseł wynosi 36,5 m wysokości oraz 180 m długości. Mosty łączą brzegi rzeki Błądzinki, a dzięki równoległemu ułożeniu przypominają rzymskie akwedukty.

Po drodze zatrzymaliśmy się w pobliżu miejscowości Bolcie, przy drodze między miejscowościami Wiżajny i Żytkiejmy, gdzie znajduje się punkt, w którym stykają się granice trzech państw: Polski, Litwy i Rosji (Obwód Kaliningradzki). Punkt ten, noszący nazwę „Wisztyniec” oznaczony został granitowym słupem z godłami trzech sąsiadujących państw i napisem w języku danego państwa. Okolice, gdzie znajduje się trójstyk „Wisztyniec” uważane są za polski biegun zimna.

Jadąc dalej dotarliśmy do miejscowości Smolniki, gdzie na wysokości 225 metrów znajduje się punkt widokowy „U Pana Tadeusza”, z którego podziwiać można wspaniałe pagórkowate tereny. Z ustawionej drewnianej platformy możemy zobaczyć naprawdę niezły widok. Widać stąd północno-wschodnią część Suwalskiego Parku Krajobrazowego (patrząc na południe), jeziora kleszczowskie ( Kojle i Perty oraz Purwin). Są one usytuowane w centralnej części panoramy rozciągającej się z tego punktu. W oddali zobaczyć można góry: Jesionową, Cisową i Krzemieniuchę. Unikalny krajobraz został wykorzystany przy realizacji filmów: „Dolina Issy” Tadeusza Konwickiego i „Pan Tadeusz” Andrzeja Wajdy.

W miejscowości Jeleniewo zjedliśmy bardzo smaczny obiad w rodzinnej restauracji „Pod Jelonkiem”, gdzie serwowano regionalne potrawy Suwalszczyzny.

Jadąc przez Wigierski Park Narodowy, który jednym z największych polskich Parków Narodowych dotarliśmy do miejscowości Wigry, gdzie znajduje się najcenniejszy zabytek Suwalszczyzny – Klasztor Kamedułów wzniesiony na przełomie XVII i XVIII wieku. W jego podziemiach spoczywają zwłoki pierwszego biskupa wigierskiego, wybitnego kaznodziei ks. Franciszka Karpowicza i dawnych zakonników – kamedułów. W 1667 r. król Jan Kazimierz nadał wyspę wraz z zabudowaniami, okoliczne jeziora oraz duży kawał puszczy zakonowi kontemplacyjnemu kamedułów. Kameduli przybyli w roku następnym i założyli swoją siedzibę. Pobudowali kaplicę, kościół i potrzebne zabudowania gospodarcze. W 1671 r. olbrzymi pożar strawił drewniane zabudowania na wyspie. W 1694 r. przystąpili więc kameduli do budowy dużego zespołu klasztornego z kościołem i budynkami gospodarczymi z materiału ogniotrwałego – z cegły. Na terenie klasztoru zwiedziliśmy Apartamenty i Kaplicę Papieską, Krypty w Kościele, Wieżę Zegarową, Wystawy oraz czytelnię Jana Pawła II, ufundowaną po jego noclegu na terenie Klasztoru w 1999 r.

Ponieważ czas nas gonił, dojeżdżając do Suwałk, drugim co do wielkości mieście województwa podlaskiego, nie zatrzymaliśmy się w tym ciekawym mieście, oglądając je tylko z okien autokaru. W Suwałkach pożegnaliśmy naszego przewodnika – pana Zbyszka i wyruszyliśmy w drogę powrotną do Pasłęka. Do domu dotarliśmy około północy i zmęczeni, ale bardzo zadowoleni i pełni wrażeń, po raz kolejny twierdząc, że nasz kraj jest piękny i warty zwiedzania.

Wycieczkę zorganizowała dla nas wice-prezes PUTW – Karolina Majcher, której serdecznie dziękujemy.

H. M.

herbZadanie współfinansowane ze środków uzyskanych w ramach realizacji Zadania Publicznego zleconego przez Burmistrza Pasłęka.